జయప్రభాశర్మ

భక్తి గీతం: రచన;జయప్రభాశర్మ. విద్యా ప్రసాదినీ దేవి వీణా పుస్తకధారిణీ నిత్య నామ జప వాగ్దేవీ మనసా స్మరామి భారతీ వసంత పంచమి సరస్వతీ సత్వగుణ సదా పూజయామి "విద్యా" అక్షరాభ్యాస ముహూర్తం ఆనందాన భక్తార్పణం సకలలోక సంపూజితం సర్వకాల సంసేవితం శారదామాత జయంతోత్సవం మాఘమాస శొభోత్సవం "విద్యా" అక్షరా ప్రణవస్వరూపం భాసిల్లు బాసర క్షేత్రం వాణీ వసంత ఉత్సవం ప్రకటిత దిన ప్రాముఖ్యం రతీమన్మధుల ప్రేమోత్సవం చిగురు పూతల ప్రకృతోత్సవం "విద్యా"

రైతు వ్యధ జీన్స్ పేంట్లు, టీషర్టులు, కళ్లద్దాలు, షూలు, చేతిలో ఖరీదైన ఫోను మాకు తెలీదు.మాకు తెలిసిందల్లా...మావూరు,మాభూమి,మాగాలి,మానీరు మాత్రమే.మనసు నిర్మలం.మాటల తీపితనం. కష్టనష్టాలెదురైనా నవ్వుతు తిరిగే నైజం. ఉపకారమంటే మేమున్నాం అనే తత్వం. మరి అలాంటి మాకు....ఎంత ఓర్పు వహిస్తున్నా,జరుగుబాటులేని పరిస్థితి. కడుపునిండా తిండి, కట్టుకొన బట్ట ఉంటే చాలనుకున్నా, అదే కరువంటే నమ్ముతారా!!. తాతలనాటి నుంచి మట్టిని నమ్ముకొని బతుకు వెళ్లదీస్తున్న వాళ్ళం.  మాకు హంగులు ఆర్భాటాలు తెలియవు.ఉన్నదాంతో తృప్తిగా జీవిస్తున్న రైతుబిడ్డలం.ఇంటిల్లిపాది రాత్రనక, పగలనక కష్టపడి, అప్పులు చేసి మదుపు పెట్టి, ఎప్పుడు పంట చేతికొస్తుందా, అని వేయికళ్లతో ఆశగా ఆకాశంవైపు చూస్తుంటే....కరుణించని వరుణుడు.గుండెలో ఒకటే గుబులు. ఆకలివేయక,నిద్రపట్టక రేపన్నది ఎలా గడుస్తుందో తెలియని అయోమయం.వాన చినుకు రాకకై అలుపులేని చూపులు.కనిపించిన దేవుళ్ళకు,మొక్కులు,పూజలు. ఇంటి యిల్లాలు సైతం బిందెలతో నీళ్లు తెచ్చి పంటను తడిపే ప్రయత్నం.అలసట తెలియని కష్టం..వాళ్ళు పడుతున్న యాతన చూస్తే ఒక్కోసారి కళ్లనీళ్లు ఆగవు.ఒడిదుడుకులు తట్టుకొనే ఇల్లాలు,పిల్లలు...

డ్యూయెట్ లిరిసిస్ట్,జె.పీ.ఎస్. అతడు; ఏదోలా వుందే ఏదెదోలావుందే నిను చూసినవేళా నాలో ఇంకేదో అవుతోందే ఆమె; ఏంటో అనుకుందే యింకేంటో అనుకుందే చిరునవ్వులకర్ధం నీలో అది ఏంటో తెలిసిందే చరణం; అతడు; నా తలపుల వలపుల గమకం తియ తియ్యని తేనెల మధురం ఆమె; నా మనసున నిలిచిన ప్రణయం చల చల్లగ తాకిన పవనం అతడు; అనుకోని ఆరాటం అందిస్తా ఆహ్వానం ఆమె; ఇక లేదే ఆషాడం మరి రేపే తాంబూలం '' ఏదోలా' చరణం ఆమె; నా కనులకు కలలకు సాక్ష్యం ప్రేమాంకిత మృధు భావం అతడు; నా తనువుకు తపనకు మూలం నును సిగ్గుల నీ వదనం ఆమె; మది చేసే విన్యాసం మురిపించే రస నాదం అతడు; అరుదెంచే కార్తీకం ఆనందం మన సొంతం 'ఏదోలా'

https://www.facebook.com/prabha.sharma.756412/videos/vb.100008035569571/1991897737754726/?type=3&theater

"VAMMO NORU" ఏదైనా చెయ్యగల సమర్ధత,ఎంతకైనా తెగించే దుడుకు స్వభావం, కత్తికైనా లేని పదును, మాటల తూటాని,మరో ఆయుధాన్ని. దేనికైనా తాళాలు వున్నాయి గాని...మనకి!!అబ్బే!! ఎవ్వరి తరం కాదు!!. నీ వాగుడు వరద ఆపవే బాబు!!నువ్వెవరో చెప్పి ఏడు!!....అదే మరి!!చెబుతున్నా!!వినండి!!మీ నోరుని!!అడ్డు అదుపు లేనిదాన్ని!!.నెలల పిల్ల నుంచి బెంగ పడిపోతూంట్టారు.ఎక్కడ మాటలు రావో అని.వస పోసేసేవాళ్ళు కొందరైతే,వైద్యుల దగ్గరకు మోసుకెలిపేవాళ్లు కొందరు.అమ్మ!!అని పిలుపు వింటే చాలు.ఉత్సాహంతో ఉరుకులు, పరుగులు, అడిగిన వాళ్లకి, అడగనివాళ్ళకి చెప్పుకొని...ఓ..ఎంత మురిసిపోతారో. ఇంక అక్కడ్నుంచి ఉంటాయి  రకరకాల జిమ్మిక్కులు.ఇహ వున్నత స్థానానికి తీసుకెళ్లాలన్న, పతనం చేయాలన్న, మనదే ఆపరేషన్ అంతా.మాట అన్నది మణి మాణిక్యాలకన్నా విలువైనది.మాయల ఫకీరు చిలక ప్రాణంలా మనమే మూల కారణం.పాతాళానికి తోయవేయబడ్డారంటే మనదే ఆ ఘన కార్యం. అందుకే అంటారు నోరా!!తేమాకే వీపుకి!! అని. అయినా విని ఏడిస్తేగా!!. బాధ పడితే గాని బోధపడదని!!.పదిమందిలో మాట్లాడాలంటే మామూలు విషయమా?.....చక్కని పలుకు పలికి,తీయటి మాట్లాడొద్దని అన్నానా?. అయ్యో!!అయ్యో!!ఎంత మాటనేస్...

మెట్టు భూమి, రచన జె.పీ.ఎస్. వానతల్లి నీకు దండమే కరుణించి చల్లగ కురియవే జోరువాన నీకోసమే పడిగాపులూ పడుతున్నమే పరుగులెత్తి మాకోసమే కురిసి పచ్చని పంటలనివ్వవే భూమి తల్లినీ నమ్మినం చెమట ధారపోసి బతికినం కన్నీళ్ల కష్టాన్ని చూసినం కడుపుకింత తిండి మరిచినం బీటలోరి భూమి బద్దలై బాధఒడిసిపట్టి మరి ఏడ్సినం ఉన్నఊరినీ వదిలినం తప్పదంటు పట్నమెల్లినం మెట్టభూమికి దండమెట్టినం మెతుకుకోసమై వెతికినం మల్లి రావాలంటు మొక్కినం ఇహ కాని వూరు బండి ఎక్కినం

నాగులచవితి,రచన,జె.పీ.ఎస్. కార్తీక మాసం వచ్చింది కన్నుల్లో వెలుగు తెచ్చింది నాగన్న పండగ వచ్చింది నాగులచవితి రోజు ఇది తొలి ఝామునే నిద్ర లేచాము తలార స్నానం చేసాము ముంగిట కళ్ళాపి చల్లాము ముత్యాల ముగ్గులు పెట్టాము పూలు ఫలములు పూజాద్రవ్యాలు ఏరికూర్చి మేముంచాము చిమ్మిలి దంచి ఉంచాము చలిమిడి ఉండలు చేసాము నాగులగావంచ తెచ్చాము నాగేంద్ర నీకు మొక్కాము వడపప్పుపానకం నారీకేళము పుట్టనుంచి నిను కొలిచాము నాగేశ్వర నిన్ను తలచాము మా మనమ్మునా నిలిపాము చిన్న పెద్ద తరలొచ్చాము శివాభరణ పూజించాము అగరుబత్తులు సీమటపాసులు కాల్చి మురిసి తరియించాము